Sticky berichten

Bezield Leven: een platform voor spirituele verbinding

Oké, dit is dus mega spannend… Ik heb geen eigen Facebookpagina als schrijfster, dat voelde nooit nodig. Ik had deze blog, en mijn dagelijks leven en mijn werk hebben altijd al de neiging gehad om door elkaar heen te lopen. Als ik ooit zo’n pagina zou maken, dan moest ze een werkelijke meerwaarde hebben. En die is er nu. Bij deze boven de doopvont: de … Lees verder Bezield Leven: een platform voor spirituele verbinding

Zaailing #104 – Durven kijken kunnen zien

Hoe hard ik het ook geprobeerd heb om niet op mijn stappen terug te keren, je achter te laten, je te verlaten, om niet opnieuw die drempel over te stappen, mijn ogen hard dicht te knijpen en je voorgoed te vergeten, je bleef mijn aandacht maar opeisen. Ik leek wel gehypnotiseerd: het bleef mijn nest waar ik telkens weer naar keerde, maar het voelde als … Lees verder Zaailing #104 – Durven kijken kunnen zien

BeLICHT: Inge Spanjaard

Inspirerende mensen voor het voetlicht #1 Bezield Leven betekent: een inspiratiebron zijn voor anderen én zelf inspiratie oppikken van anderen. Ik ben ongelooflijk dankbaar voor een hele resem wijze, inspirerende mensen die een wezenlijk verschil hebben gemaakt in mijn leven en op mijn weg. In de reeks BeLICHT ga ik met ze in gesprek. Omdat ze een voetlicht verdienen. Omdat ze nog veel meer mensen … Lees verder BeLICHT: Inge Spanjaard

Intiem

wij weten onszelf onverdedigbaar en toch kennen we de bergende hand die groter is, de onvermijdelijke getijden de schaduwen die langzaam krimpen de zon streelt en zweept en het ijs is nog niet eens gesmolten maar onze harten zijn dat wel we ontmoeten elkaar op het snijvlak ons nest is de gedeelde weg, de tocht van droom naar droom en de diepzee met haar lokroep … Lees verder Intiem

Astrid & wij

Boekvoorstelling ‘Leve Astrid’ (Barbara Rottiers) Gesprek met Jurgen Walschot en mezelf over onze magische weken in Zweden dinsdag 8 maart 11 u Europees Huis van deAuteurs – Koninklijke Prinsstraat 87 – BrusselInschrijven kan hier. Astrid Lindgren heeft mijn leven veranderd. Als kind verloor ik mijn hart aan Ronja de roversdochter. Als volwassen lezer ontdekte ik de kracht van de feministe die Lindgren was. Als schrijfster … Lees verder Astrid & wij

Als de ritmes niet meer kloppen

Vandaag is een dag waarin er niet veel lukt. Zelfs al maakte ik een nieuwe #kaartvandeweek waar ik wel tevreden van was. Zelfs al scheen de zon stralend. Zelfs al kwam er een fijn ontwerp voor een postkaart in het kader van Internationale Vrouwendag voor een ontmoeting waaraan ik mag deelnemen (op een later tijdstip meer daarover). Zelfs al werd er een mooie lezingenreeks goedgekeurd. … Lees verder Als de ritmes niet meer kloppen

Je hebt er wel ja tegen gezegd

‘Ik heb het gevoel dat die hele C*-periode mij veel gebracht heeft’, zegt mijn vriendin. Ze eet de laatste happen van de verrukkelijke zuurdesemtoast met vis en groenten die we allebei besteld hebben. ‘Ik mag echt niet klagen, zeker niet als ik zie hoe andere mensen eraan toe zijn.’ ‘Je bent de laatste jaren ook enorm gegroeid’, zeg ik. Dat zijn geen loze woorden. Ze … Lees verder Je hebt er wel ja tegen gezegd

Tegenwind

‘Leg je wandelschoenen en je regenjas maar al klaar’, schreef Jurgen aan de vooravond van een dagje onder Zaailingkompanen. Het is een gewoonte die ontstond tijdens onze residentie in Zweden: als wij wandelen, zijn we aan het werk. We zijn gefocust, maar tegelijk zijn we nergens vrijer of meer ontspannen. Alles stroomt: de wind, het pad, onze ideeën en associaties, wijzelf, elk voor onszelf en … Lees verder Tegenwind

ZAAILING #103 – Zichtbaar

Als de schemering intreedt, trekt hij zijn wandelschoenen aan en verlaat zijn hol, net als de nachtdieren. De ondergaande zon buigt richting einder en hij volgt haar, in de vage hoop dat ze hem over de streep kan trekken die hemel en heuvelglooiing scheidt. Is dat waarom mensen een hond nemen, als excuus voor dit soort wandelingen? Hij heeft alleen een onrust die ontwaakt met … Lees verder ZAAILING #103 – Zichtbaar

Waar januari echt voor dient

Of waarom het nieuwe jaar pas in februari begint We hebben de kaap van de winter gerond. De sneeuwklokjes en de eerste krokussen komen piepen, de botten van de prunus voor het keukenraam zijn gaan zwellen. De ochtenden zijn al een tijdje niet meer pikdonker. Normaal gezien is dit het moment waarop ik het lastig krijg, met de eindmeet in zicht en mijn lichtreserves uitgeput … Lees verder Waar januari echt voor dient