Laat de monsters waar ze thuishoren

Je kunt niet schrijven over verliefdheid als je middenin een crush zit, zeggen ze. Net zoals je niet kunt schrijven over dronkenschap als je een stuk in je kraag hebt. De woorden om de ervaring weer te geven, komen pas achteraf, als de emotie bekoeld is en de ervaring verwerkt, als je hoofd genoeg helderheid heeft om de juiste woorden te vinden. Dat klopt echt … Lees verder Laat de monsters waar ze thuishoren

Verwerking als eenrichtingsverkeer

Het is de laatste tijd redelijk stil hier. Dat komt door iets ongemakkelijks. Ik heb deze blog altijd gebruikt als een vorm van luidop nadenken en delen van waar ik mee bezig was: een inkijkje in vaak heel persoonlijke processen die dan telkens ook weer universeel bleken want herkenbaar voor veel mensen, een echo van hun eigen gevoelens en gedachten. Woorden geven daaraan en zo … Lees verder Verwerking als eenrichtingsverkeer

Zaailing #107 – Eerst is er alleen maar blauw

Voorpublicatie Robin staat op het kiezelstrand in de grootste en meest uitgestrekte koepel van het hele serrecomplex. Voor hem strekt zich de zee uit. Hij trilt van kop tot teen en hij heeft zijn ogen stijf dicht. Dit zou niet zo moeilijk mogen zijn. Hij ademt diep in en uit. En nog een keer. En nog eens. Hij blijft trillen maar opent zijn ogen. Eerst … Lees verder Zaailing #107 – Eerst is er alleen maar blauw

Dierbaar

De kleine dingen. Daar zitten de grote momenten van het leven in verscholen. De fietsspullen van je man te drogen hangen en beseffen dat je ze na het opplooien niet op een stapeltje zult leggen voor hem om in de kast te steken, maar dat je ze zelf in de kast zult leggen. Want hij is vanmiddag vertrokken voor een paar dagen, met collega’s en … Lees verder Dierbaar

Zaailing #106 – Het verhaal dat jou schrijft

Ze zeggen dat je kunt verdrinken in verhalen. Ik stel me liever voor dat je je erin laat zakken als in een warm, nachtblauw bad, een poel met rotsige randen die je aan het zicht onttrekken en keien, zacht van het wier, die wegrollen onder je voeten bij elke stap dieper. Zilver op indigo glinstert het maanlicht op het water. De poel is van inkt … Lees verder Zaailing #106 – Het verhaal dat jou schrijft

Iemands moeder, iemands dochter, iemands vrouw

“Wie ben jij eigenlijk? Als je niet iemands moeder, iemands dochter of iemands vrouw bent? Wie ben jij zélf?” Het is een van de hardste dingen die ik mijn moeder ooit naar het hoofd geslingerd heb. Ik weet niet meer of het gebeurde op een Moederdag, maar het zal er niet ver vanaf gezeten hebben. Ik was pakweg twintig jaar en ik zat vol frustraties … Lees verder Iemands moeder, iemands dochter, iemands vrouw