Verwerking als eenrichtingsverkeer

Het is de laatste tijd redelijk stil hier. Dat komt door iets ongemakkelijks. Ik heb deze blog altijd gebruikt als een vorm van luidop nadenken en delen van waar ik mee bezig was: een inkijkje in vaak heel persoonlijke processen die dan telkens ook weer universeel bleken want herkenbaar voor veel mensen, een echo van hun eigen gevoelens en gedachten. Woorden geven daaraan en zo … Lees verder Verwerking als eenrichtingsverkeer

Zaailing #107 – Eerst is er alleen maar blauw

Voorpublicatie Robin staat op het kiezelstrand in de grootste en meest uitgestrekte koepel van het hele serrecomplex. Voor hem strekt zich de zee uit. Hij trilt van kop tot teen en hij heeft zijn ogen stijf dicht. Dit zou niet zo moeilijk mogen zijn. Hij ademt diep in en uit. En nog een keer. En nog eens. Hij blijft trillen maar opent zijn ogen. Eerst … Lees verder Zaailing #107 – Eerst is er alleen maar blauw