De ruimte waaruit alles ontstaat

In de spirituele tradities betekent de term ‘manifesteren’ een gedachte of verlangen omzetten van het subtiele niveau naar het materiële niveau. Een idee zich laten manifesteren in de fysieke wereld, dus.Ik kende dat principe al lang, en ik heb het in het verleden met wisselend succes toegepast, maar ik ontdek er nu een heel nieuwe dimensie van, namelijk: het verschil tussen ruimte en vorm. Als … Lees verder De ruimte waaruit alles ontstaat

Studies in oneindigheid

Deze week heb ik… … een heel diep moment van vertwijfeling en oude pijn gevoeld, het laten stromen en opklaren, het kunnen verwoorden en vervolgens de draad weer opgepakt. … een foto toegestuurd gekregen van een meisje in Oostenrijk dat mijn boeken gaat lezen en koesteren. … genoten van mijn zoon, die de eenzaamheid van de alsmaar durende lockdown opvult met creativiteit, dansen, luisterboeken en … Lees verder Studies in oneindigheid

Het subtiele – een kompas in woelige tijden

Wie mij goed kent, weet het wel: ik ben een spiritueel mens. Ik combineer dat met een behoorlijke portie kritische ratio. Mijn vrienden- en kennissenprofiel op sociale media is daar een weerspiegeling van. Maar de afgelopen maanden word ik stilletjes nerveus van dingen die ik lees bij sommige van die kennissen. Het zijn doorgaans mensen die bezig zijn met het ‘alternatieve’. Ze strooien met spirituele … Lees verder Het subtiele – een kompas in woelige tijden

Vanaf morgen

Dit is het diepste punt van het jaar, de nacht van het langste duister. En in de hemel staan twee belangrijke planeten op een heel bijzondere manier dichter bij elkaar dan ze de afgelopen achthonderd jaar deden. Op wat voor manier je de combinatie ook wil lezen, dit is het kantelpunt van een oude naar een nieuwe wereld. Het duister voelde dit najaar voor mij … Lees verder Vanaf morgen

Een vogel die aan de horizon verdwijnt

Ik stond aan het bed van mijn oma toen ze stierf. De oma waarover ik hier eerder al schreef, de zachte, gevoelige, angstige vrouw bij wie ik opgroeide, die zich nooit verder buiten het huis waagde dan de tuin en die over mij zei: “Ik begrijp dat kind.” Ik was zeventien toen ik in onze woonkamer aan het voeteinde van haar bed stond en er … Lees verder Een vogel die aan de horizon verdwijnt

Wat we kunnen

Als twintigjarige leefde ik een paar weken in een Mormoons gezin in Seattle. Ik ging zelfs met ze mee naar the Temple, waar ik braaf in mijn beste jurk luisterde naar de preken tijdens de zondagsdienst en naderhand in een kleiner groepje even braaf luisterde naar wat een voorganger de aanwezigen met veel enthousiasme voorkauwde. Ik herinner me met name de uitspraak ‘Think positive thoughts’. … Lees verder Wat we kunnen

Als boeken pijn doen

Ik lees Siri Hustvedts Memories from the future. Het is een van de zeldzame fictieboeken die ik de laatste tijd in handen heb. Ik geniet van de vloeiendheid van haar proza, de beelden die ze schetst, de manier waarop mensen, hun manieren en gevoelens overvloeien in het rijke en rauwe decor van New York. Ik apprecieer haar ritmes, haar associaties, de psychologische diepgang van haar … Lees verder Als boeken pijn doen