Heilige onschuld

A Paper / A Day Dag 6 Ik loop een pad dat ik magisch noem. Het bovennatuurlijke heeft daar niet veel mee te maken. Magisch kijken maakt je opmerkzamer voor details, ogenschijnlijk onbeduidende momenten die dat eigenlijk helemaal niet zijn. Het zorgt ook, naarmate je er langer mee doorgaat, voor sterke staaltjes van synchroniciteit (een moeilijk woord voor: uiteenlopende feiten/gebeurtenissen die je zelf nooit aan … Lees verder Heilige onschuld

ZAAILING #87 – Teufelsschlucht

De omhelzing van de duivel Het regent en het bos roept. Ga. Ga peilloos verdwalen. Alles wat je meebrengt naar het bos, inclusief jezelf, kan ontbinden. Daarvoor is het ook bedoeld. Emoties zijn herfstbladeren. Herinneringen zijn humus. Lang voor je lichaam zich uitstrekt om deel te worden van de bodem, ben je al ontelbare keren verzonken en vergaan. Alles wat leeft, teert op iets wat … Lees verder ZAAILING #87 – Teufelsschlucht

Stenen verleggen in de hoop op een pad

In het midden van een verlaten plein staat een fontein, een vreemde, elegante constructie. Verlangend kijkt Reya naar de carrousel van waterstralen, ze tuurt in het diepe, donkere bassin. De bodem is maar met moeite zichtbaar. Ze aarzelt even, maakt dan een kommetje van haar handen en zet het aan haar lippen. Het water is ijskoud en lekker. Haar vingertoppen tintelen. Druppels ontsnappen tussen haar … Lees verder Stenen verleggen in de hoop op een pad

ZAAILING #85 – Werelden die wachten op genezing

Een jaar geleden liepen Jurgen en ik langs de prachtige paden van Plantentuin Meise. We hadden juist een bezoek van de serres achter de rug met de mensen die hun schouders wilden zetten onder de boekvoorstelling van De serres van Mendel. Het was een zonnige zomerdag. We zaten vol goesting en inspiratie en we wilden het samen hebben over hoe een tweede verhaal er kon … Lees verder ZAAILING #85 – Werelden die wachten op genezing

ZAAILING #84 – Alles wat ooit was

Als een gordijn dat langzaam het toneel prijsgeeft, walsen de wolken met de eerste aarzelende stralen licht. Soms is betovering solide als rots. De ochtend proeven, de belofte van de tocht die ons pas na pas omhelst. Haast leert de reis ons af, tot we leren vallen als regen, voor elke stap een weerschijn in de wolken voor elk ogenblik een druppel. Maar die ene, … Lees verder ZAAILING #84 – Alles wat ooit was

ZAAILING #83 – De droom die we werkelijkheid noemden

Sommige verhalen vragen niet naar woorden: de belofte van de ochtend tegemoet lopen de taal benaderen van vogels of boomstammen onszelf kennen als verstrikt, gezaaid, besmet met schoonheid. Gretig lezen we de lijnen voor zover we ze kunnen volgen. Wie deze wereld wil bewonen, moet leren om te spreken in sporen, reiken naar het licht doorheen de filter van de kooi. Voor een paar onbetaalbare … Lees verder ZAAILING #83 – De droom die we werkelijkheid noemden

Nieuwe kaartjes!

Nieuwe postkaarten: Praten in sporen Ik hoor u vragen: waarom nu? Omdat Jurgen Walschot en ik plantengek zijn en de lente een uitstekende gelegenheid is?Omdat woorden en beelden tijdloos zijn en harten kunnen verwarmen?Omdat we zo de afstanden tussen ons en onze geliefden toch een beetje kunnen overbruggen? Inderdaad, om al die redenen, en nog een paar. Prijs:12 euro/reeks (= 6 verschillende kaarten, worden niet … Lees verder Nieuwe kaartjes!

ZAAILING #82 – Wilde geest

Deze Zaailing kwam tot stand naar aanleiding van een hartverscheurende gebeurtenis. Je leest het relaas van Jurgen hier. Maar wilde geesten laten zich niet tegenhouden. Hun schaduw blijft onverstoord en ongehinderd door de schemering glippen. In onze herinnering. Op papier. In werkelijkheid. Wilde geest Ik wil je weer vrijbuiter zien, vluchtig als wind, scherp als een bijtende streek die je telkens weer vergeven wordt. Want … Lees verder ZAAILING #82 – Wilde geest