De vloek van het vogelperspectief

Toen ik jong was, had ik een hekel aan lessen geschiedenis die ongeveer als volgt klonken: ‘In (jaar) xxxx werd het land geteisterd door hongersnood. Door een combinatie van de slechte oogsten van de jaren daarvoor en de aanhoudende spanningen tussen adel, clerus en het volk namen de gevoelens van vijandigheid toe. In (jaar) xxxx kwam het tot een bloedige opstand. De opstandelingen, een bondgenootschap … Lees verder De vloek van het vogelperspectief

De horizon in ons hoofd

Zijn we er klaar voor, voor die toekomst zonder C**? Sommigen kondigen hem al heel stellig aan en prikken data, gelinkt aan het prikken van vaccins. Er wordt gegoocheld met budgetten en verwachtingen. We hopen op nieuwe mogelijkheden in die toekomst, maar we zijn er ook bang voor: we vrezen de faillissementen, de afgeschafte schoonheid, de littekens die dieper in ons vel gekerfd blijken dan … Lees verder De horizon in ons hoofd

ZAAILING #74 – Waar rook is

Ongedierte rook je uit, desnoods met harde middelen. Je glimlacht om de roekeloosheid van de raaf, de koele berekening waarmee hij zijn vleugels spreidt boven de dampen van schoorstenen, de smeulende resten van sigaretten. Handig, zo’n bondgenoot, zeg je mij, om je te bevrijden van gewriemel tussen je veren dat daar niet thuishoort, van venijn dat bijt en steekt, parasieten die veel meer plaats innemen … Lees verder ZAAILING #74 – Waar rook is

ZAAILING #72 – Boventonen

Zullen we afspreken dat jij verdwijnt en ik je terugvind?Verstoppertje spelen tussen de stoeptegels, een paar levens overslaan en dan weer opduiken in een andere tijd. In dit spel is niets te winnen. We treffen elkaar alleen telkens weer, als in een deurenkomedie maar dan ernstig. Soms wordt het donker. Dan weer licht het beeld op. Het verhaal gaat intussen gewoon door. Wie even met … Lees verder ZAAILING #72 – Boventonen

ZAAILING #57 – Belofte

We slaan het blad van zoveel dagen om.De herinneringen, dierbaar en voldragen, mogen langzaam vervagen tot schimmen in zwart-wit, gestolde silhouetten in de ochtendnevel die we achter ons laten. De zon kondigt zich aan met lichtlijnen langs de horizon. Het natte gras prikt onder onze voeten. Alles is scherp en helder op een ochtend als deze. Het is alsof de bodem zelf dampt en ademt, … Lees verder ZAAILING #57 – Belofte

ZAAILING #54 – Licht genoeg

Ze zeggen dat vogels holle botten hebben zodat ze licht genoeg zijn om te vliegen Ik geloof dat het komt omdat wat hol is zich vanzelf leent tot loslaten Wat is dat anders dan de wereld uitwuiven zonder omkijken wegvliegen en verdwijnen Ik bewoon de plek waar ik groeide steeds minder Gestaag gaapt ze groter, de holte in mij De wind mag komen, nog even … Lees verder ZAAILING #54 – Licht genoeg

ZAAILING #51 – Waadvogel

Ze loopt alsof ze bang is om de wereld pijn te doen, daar waar ze haar voeten zet.Vergeef me, zeggen haar zolen, dat ik er ben, dat ik nu eenmaal plaats inneem hier, dat ik me niet geheel onzichtbaar kan maken. Is er iemand die ziet hoe ze, voorzichtig als een waadvogel, met één voet door een onzichtbaar wateroppervlak breekt?Waarom pakt niemand haar bij de … Lees verder ZAAILING #51 – Waadvogel