De hartslag in je buik

Ik ben twintig jaar oud en ik sta op het terras van het appartementje in Spanje waar ik al jaren de zomers doorbreng. De tranen stromen over mijn wangen, ik heb juist ruzie gehad met mijn gezinsleden. Banale aanleiding, diepe emoties en een overgevoelig meisje met veel te dunne wandjes dat de kamer uit stormt.Ik hoor hoe iemand de rammelende houten schuifdeur achter me opent … Lees verder De hartslag in je buik

Spoken verjagen

“E., ga je mee? We gaan de spoken verjagen!”Aan het woord mijn vriendin, tegen haar dertienjarige dochter.“Ik kom!” klinkt het van boven. In een wip komt E. de trap af geroffeld en staat ze klaar. Ik glimlach een beetje ongemakkelijk. We gaan helemaal geen spoken verjagen. Wat we gaan doen, is een huis uitroken. Smudging, zoals dat heet, een praktijk die is overgewaaid naar dit … Lees verder Spoken verjagen

Alles komt goed

Godverdomme, er is zoveel te schrijven over het C**-virus en hoe we daarmee omgaan dat mijn hoofd veel weg heeft van een grabbelton vol snippers. Elke dag brengt een gevoel, een inzicht, een nuancering, een verbijstering. Ik stuiter van het microscopische naar het macroscopische niveau en terug. Ik probeer alles tegelijk te kaderen en te bevatten en tot op zekere hoogte lukt dat maar het … Lees verder Alles komt goed

Meer dan één waarheid, meer dan één antwoord

De kloof die ik moet leren verdragen De kauwen gaan slapen in de boomkruinen aan de overkant van het veld achter ons huis. Elke avond bij zonsopgang en zonsondergang zorgen ze voor een uitbundig collectief concertje: honderden zangerig gakkende stemmen die elkaar goedemorgen of welterusten wensen. Ik heb ze ’s ochtends nog niet vaak zien vertrekken, de eerste ochtendschemer is nog wat te vroeg. Maar … Lees verder Meer dan één waarheid, meer dan één antwoord

De diepere stroming

Er was een tijd, in mijn tienerjaren en late puberteit, dat ik woorden vond tekortschieten om de omvang te vatten van wat ik voelde. Binnen in mij waren er oceanen van stroming die ontsnapten aan elke vorm van beschrijving. Ze waren niet noodzakelijk amoureus getint of zelfs maar stormachtig, ze waren voornamelijk diep. En hoezeer ik ook genoot van schrijven, woorden bleken onmachtig ze te … Lees verder De diepere stroming

Humus

Het is je misschien opgevallen, maar ik post de laatste tijd weinig blogs. Dat verrast mij zelf een beetje, want ik kom uit een periode waarin ik zowat elke week wel minstens één online tekst schreef. Is de inspiratie op?Nee, ik zie en voel en denk nog altijd evenveel als vroeger. Misschien zou je kunnen zeggen dat de woorden op zijn, maar dat klopt ook … Lees verder Humus

Thuis is waar je je veilig voelt, toch?*

*maar Kopenhagen vond ik best oké Als HSP door de wereld navigeren Ik heb al eerder geschreven over hoogsensitief zijn (meer bepaald hier). Ik hoorde een paar jaar geleden pas voor het eerst over dit type mensen, en het duurde even voor ik begreep dat dit ook op mij sloeg. Ik ben mezelf sindsdien op allerlei vlakken een heel stuk beter gaan begrijpen. En toch … Lees verder Thuis is waar je je veilig voelt, toch?*

Het verleden en de toekomst

  Mijn erfgoed eren – en overstijgen     Zoals de meeste mensen leefde ik een jong leven toen ik jong was – hoewel er in het mijne waarschijnlijk minder sociale vaardigheden, minder verstand-op-nul fuiven en meer doorploeteren van zielenroerselen zat dan in veel andere. Ik leefde in boeken en schreef mijn eerste verhalen. Ik had vaak het gevoel dat niemand mij begreep, of ze … Lees verder Het verleden en de toekomst

ZAAILING #20 – Ze komen

Verbonden met de Soul Circle     Ik roep mijn vrienden en ze komen. Eerst aarzelend, een enkeling, nog onduidelijk van vorm. Vervolgens meer, helder en goed zichtbaar, met stemmen als lange, diepe echo’s. Ze zijn jong en stralend, ze hebben lachende ogen. Ze zijn oud en statig, met mantels die doen denken aan vleugels, of de rimpelingen van schaduwen op water. Hun woorden zijn … Lees verder ZAAILING #20 – Ze komen

Komen en gaan met de golven

  De seizoenen komen en gaan als de golven. Ze brengen nieuwe getijden en wassen alles weg wat daarvoor kwam. Ik heb geworsteld met de herfst dit jaar, omdat ik de zomer op een of andere manier gaande wilde houden, de zoete, niet aflatende stroom van creativiteit, de pulserende kracht van al wat wilde bloeien. Maar de herfst is, net als eb of de onderhuidse … Lees verder Komen en gaan met de golven