ZAAILING #87 – Teufelsschlucht

De omhelzing van de duivel Het regent en het bos roept. Ga. Ga peilloos verdwalen. Alles wat je meebrengt naar het bos, inclusief jezelf, kan ontbinden. Daarvoor is het ook bedoeld. Emoties zijn herfstbladeren. Herinneringen zijn humus. Lang voor je lichaam zich uitstrekt om deel te worden van de bodem, ben je al ontelbare keren verzonken en vergaan. Alles wat leeft, teert op iets wat … Lees verder ZAAILING #87 – Teufelsschlucht

De Wortels van de Wereld: het boek van deze tijd

Het is er… Het boek dat we bedachten in tempore non suspecto maar dat de afgelopen maanden in sneltempo surrealistisch veel relevantie kreeg voor de toestand waarin we ons vandaag bevinden. De Wortels Van De Wereld is een verhaal over een natuurkracht die groter is dan wij, over durven (of moeten) loslaten, over verdriet. Maar het is ook een verhaal over je hart volgen voorbij … Lees verder De Wortels van de Wereld: het boek van deze tijd

Wat er gebeurt als je verhalen weeft

Sommige verhalen die ik schrijf, komen er in één grote geut uit. Of toch bijna. Aan andere zit ik eindeloos te prutsen, te schaven, te slijpen. Ik zet lijnen uit en knoop draadjes aan elkaar. Ik weef patronen, langzaam, geduldig. Soms moet er een draad weer los. En anders. Of helemaal weg. Dat verandert het patroon onherroepelijk en dan moeten er allerlei kleine dingen die … Lees verder Wat er gebeurt als je verhalen weeft

A room of one's own

Virginia Woolf wist het als geen ander: een vrouw moet een kamer voor zichzelf hebben als ze wil schrijven. Nu ons dagelijks leven er plots anders uitziet, bevind ik mij 24/7 in het gezelschap van twee mannen: een grote en een kleine, die mij allebei op heel innige manieren lief zijn, maar die ook allebei een aantal eigenschappen gemeenschappelijk hebben. Waaronder: flauwe humor, een onleesbaar … Lees verder A room of one's own

De diepere stroming

Er was een tijd, in mijn tienerjaren en late puberteit, dat ik woorden vond tekortschieten om de omvang te vatten van wat ik voelde. Binnen in mij waren er oceanen van stroming die ontsnapten aan elke vorm van beschrijving. Ze waren niet noodzakelijk amoureus getint of zelfs maar stormachtig, ze waren voornamelijk diep. En hoezeer ik ook genoot van schrijven, woorden bleken onmachtig ze te … Lees verder De diepere stroming

Wat een tussenstation…

Hoe ‘De serres van Mendel’ ontstond – deel #5 (slot) Hier lees je: – Deel #1 – Tête bêche en carte blanche : hoe het allemaal begon– Deel #2 – Een ‘fijn projectje tussendoor’ : hoe het eerste scheutje kon groeien-Deel #3 – Zîchtbaar, met of zonder schulp : waarin twee boekenmakers steeds meer uit hun schulp komen– Deel #4 – Dubbele lens, dubbele pen … Lees verder Wat een tussenstation…

Dubbele lens, dubbele pen

Hoe ‘De serres van Mendel’ ontstond – deel #4 Hier lees je: – Deel #1 – Tête bêche en carte blanche : hoe het allemaal begon– Deel #2 – Een ‘fijn projectje tussendoor’ : hoe het eerste scheutje kon groeien-Deel #3 – Zîchtbaar, met of zonder schulp : waarin twee boekenmakers steeds meer uit hun schulp komen De intimiteit van de Zweedse residentie zorgde ervoor … Lees verder Dubbele lens, dubbele pen

Een ‘fijn projectje tussendoor’

Hoe ‘De serres van Mendel’ ontstond – deel #2 Hier lees je hoe het allemaal begon: Deel #1 – Tête bêche en carte blanche Zodra het eerste hoofdstuk op papier stond, was er een blokkade gesloopt. Een kortverhaal voor een leesmethode was misschien niet wat ik eerst in gedachten had gehad, maar dit verhaal over koepels en serres zou er komen, en ik was het … Lees verder Een ‘fijn projectje tussendoor’

De relativiteit van gewicht

Voor lezers die hier per Google heen surften en een blog verwachtten over ‘je lichaam is mooi zoals het is’, sorry! Dát soort gewicht bedoel ik niet. Volgers van deze blog weten sowieso dat ze dat soort stukjes hier niet zullen aantreffen. (Hoewel ik wél vind dat elk lichaam mooi is zoals het is, op voorwaarde dat de eigenaar ervan het liefdevol verzorgt en het … Lees verder De relativiteit van gewicht