Als boeken pijn doen

Ik lees Siri Hustvedts Memories from the future. Het is een van de zeldzame fictieboeken die ik de laatste tijd in handen heb. Ik geniet van de vloeiendheid van haar proza, de beelden die ze schetst, de manier waarop mensen, hun manieren en gevoelens overvloeien in het rijke en rauwe decor van New York. Ik apprecieer haar ritmes, haar associaties, de psychologische diepgang van haar … Lees verder Als boeken pijn doen

Het godje in het labyrint

Ik weet dat je gekwetst bent. Wonden uit de kindertijd genezen zelden helemaal. Het treft me als bijzonder oneerlijk, en nodeloos wreed. Datgene wat je overeind hield en misschien wel je leven gered heeft in die onveilige jaren, is nu je kooi. Ik wou dat ik je op een of andere manier kon uitleggen dat de wereld niet zo vijandig is als je denkt. Ik … Lees verder Het godje in het labyrint

Alles geven – een ode aan wild moederschap

Acht jaar geleden werd ik moeder. Daarvoor was ik al bijna tien jaar plusmama, dus ik dacht dat ik wel wist wat er op me af kwam, maar hemeltje, ik had geen idee. Nooit eerder had ik deze diepe, wilde drang gevoeld om mijn kind te beschermen tegen alles en iedereen. Ik kan het geen liefde noemen, zeker niet tijdens die eerste koortsachtige weken dat … Lees verder Alles geven – een ode aan wild moederschap

Het einde van de autoriteit

Ik trof een rumoerige troep leerlingen uit het lager middelbaar op het station. Als duiven zwermden ze uit over het perron en omsingelden pendelaars die rustig zaten te wachten op hun trein. Een plek die juist daarvoor nog vredevol was geweest, had plots iets weg van een belegering. Het ging spontaan, zoals dat alleen kan met een vertrouwd patroon: de leerkracht in mij werd wakker. … Lees verder Het einde van de autoriteit

Dit is niet het hele verhaal

“Je maakt het jezelf niet gemakkelijk met dit stuk, he?” Ze vraagt het bijna bezorgd en dat raakt me. Haar vraag verrast me, dat ook. Ik had ze niet zien aankomen. Ja, natuurlijk maak ik het mezelf niet gemakkelijk als ik een artikel schrijf over nieuwsamengestelde gezinnen. Vooral niet als er in het boek van deze aardige schrijfster en in het gesprek dat we hebben … Lees verder Dit is niet het hele verhaal

“Ik voelde mij eenzaam, maar vooral bevrijd”

“Niemand wordt als extremist geboren. Je wordt als mens geboren. Maar je moet je ook willen ontwikkelen.” Aan het woord is Montasser AlDe’emeh. De Palestijnse Belg is stilaan niet meer uit de media weg te branden. Weken voor de aanslagen in Parijs en Beiroet de wereld schokten, hadden wij al een lang gesprek met de bijna-jihadi die transformeerde tot bruggenbouwer. Je zou het levensverhaal van … Lees verder “Ik voelde mij eenzaam, maar vooral bevrijd”