Waar we voor leven

Een pleidooi voor organische, artistieke ongehoorzaamheid Als we geen ego hadden, zouden we als mensen onze plaats in het grote web van leven innemen zonder daar bij stil te staan, net zoals alle andere wezens op aarde. We zouden onze diepere bedoeling leven, in plaats van ons vertwijfeld af te vragen wat ze is – en vaak vruchteloos te blijven zoeken bij gebrek aan kompas. … Lees verder Waar we voor leven

ZAAILING #77 – De plaatsen waar we blijven

We kennen ze wel, de verhalen van troost, van licht in tunnels en gezang van gevleugelden. Maar verhalen zijn lucht, ze waaien weg met de wind en wie achterblijft, staat met lege handen. Laat de woorden maar gaan. Want het zijn de plaatsen waar we blijven omdat elk blad aan de bomen er onze naam kent. Het zijn de plekken waar we wortelen, diep in … Lees verder ZAAILING #77 – De plaatsen waar we blijven

Kaders

Hoe we onszelf soms vastrijden in hokjes van eigen makelij.Hoe we ons blindstaren op pijn, op het verhaal, op alles waaraan we ons zo hardnekkig vastklampenin een poging onszelf te voorzien van houvast. Ik geloof niet dat het kan, leven zonder kaders.Ze hoeven gewoon niet altijd getooid met stekels of glasscherven, de vertrouwde middelen waarmeewe onszelf telkens weer overtuigen dat leven pijn doet. We mogen … Lees verder Kaders

ZAAILING #69 – Uitgestrooid

Hier sta je dan.Ik zal je niet zeggen dat het geen pijn doet. En ik zal, hoe graag ik dat ook zou willen, je niet toewensen dat het snel overgaat. Leren leven met verdriet vraagt tijd. Tijd – was er niet ergens een sprookje dat vertelde over wonden die geheeld worden, of op zijn minst verzacht?Dichter bij de waarheid is dat we de tijd scheppen … Lees verder ZAAILING #69 – Uitgestrooid

ZAAILING #68 – Praten in sporen

Een Zaailing met wat uitleg erbij – omdat het zo’n leuk concept is!En het hoeft niet altijd de schrijver te zijn die de dingen uitlegt… Zo schrijft Jurgen het op zijn blog: “Al jaren is oktober gelinkt aan tekenen. Acties zoals #inktober trokken wel mijn aandacht maar stootten me ergens ook af. Dit jaar voegde Kunstwerkt er nog een online tekenchallenge aan toe: A Paper … Lees verder ZAAILING #68 – Praten in sporen

De diepere stroming

Er was een tijd, in mijn tienerjaren en late puberteit, dat ik woorden vond tekortschieten om de omvang te vatten van wat ik voelde. Binnen in mij waren er oceanen van stroming die ontsnapten aan elke vorm van beschrijving. Ze waren niet noodzakelijk amoureus getint of zelfs maar stormachtig, ze waren voornamelijk diep. En hoezeer ik ook genoot van schrijven, woorden bleken onmachtig ze te … Lees verder De diepere stroming

ZAAILING #66 – De magiër // ZAAILING #67 – De belofte van licht

Twee keer Londen // twee keer kunst // twee meditaties over ruimte en tijd Zaailing #66 – De magiër Ze noemen het de grote verdwijntruc, maar hij weet wel beter. Het is geen kunst om één te worden met de stad, op te gaan in het decor van voort deinende massa’s, statige straten, roerloze monumenten. Al wat je nodig hebt, is een matig talent in … Lees verder ZAAILING #66 – De magiër // ZAAILING #67 – De belofte van licht

Barreras: een bijzonder boek

Ik ben blij en vereerd dat ik een tijdje geleden de kans kreeg om een bijdrage te leveren aan Barreras, een uitgave van Pantingo. Pantingo is een jonge uitgeverij van zines en kunstzinnige projecten. Hart en ziel achter dat alles is kunstenares Tessa De Ceuninck. Haar boek Barreras benadert het verhaal van de bootvluchtelingen door te spelen met ogenschijnlijk tegenstrijdige beelden in dialoog met elkaar. … Lees verder Barreras: een bijzonder boek

ZAAILING #54 – Licht genoeg

Ze zeggen dat vogels holle botten hebben zodat ze licht genoeg zijn om te vliegen Ik geloof dat het komt omdat wat hol is zich vanzelf leent tot loslaten Wat is dat anders dan de wereld uitwuiven zonder omkijken wegvliegen en verdwijnen Ik bewoon de plek waar ik groeide steeds minder Gestaag gaapt ze groter, de holte in mij De wind mag komen, nog even … Lees verder ZAAILING #54 – Licht genoeg