Contexten vermengen is niet onschuldig

Er zijn van die momenten waarop een paar oude puzzelstukjes plotseling in elkaar vallen. Een bericht van Jeroen Olyslaegers zette me aan het denken – niet voor de eerste keer – over seksisme en de omgangsvormen tussen mannen en vrouwen. Ik citeer: “Het ging over een zangeres. Een vrouw plaatste een foto van haar op FB waaronder een mooie quote over het waarom van zingen. … Lees verder Contexten vermengen is niet onschuldig

Dat wat geen liefde kreeg

“It’s been my impression that we all come into this world as children who want love, and if we can’t get love, we settle for power.” De woorden komen uit Gods in Everyman en ze resoneren als een gongslag. Ik zie ze voor me, de bruten in Afghanistan die meisjes verbieden om onderwijs te krijgen, die vrouwen verhandelen en verkrachten omdat God afstammelingen wil, die … Lees verder Dat wat geen liefde kreeg

Pluisjes in een web

Mijn generatie is kwetsbaar, besef ik, nu meer dan ooit. Wij zijn de kinderen van de mei ’68-ers, opgevoed door ouders die het toppunt hebben meegemaakt van een samenleving die haar oude ketenen afgooide. The sky was the limit, en flower-power vrijheid-blijheid. Alles mocht, alles kon. Wij zijn opgevoed met de idee dat jongens niet beter zijn dan meisjes, en dat je alles mag of … Lees verder Pluisjes in een web

Sommige werkwoorden zijn niet onschuldig

Mijn vorige blog liet een beetje stof opwaaien. Want lang niet iedereen was het eens met wat ik poneerde in “Wat ben je lelijk, nu”. De meest gehoorde reacties waren: *Die grootouder bedoelt het vast goed. *Die uitdrukking wil alleen zeggen dat het kind moet stoppen met zich aan te stellen. *Dit wordt niet alleen tegen meisjes gezegd, maar ook tegen jongens. Even voor de … Lees verder Sommige werkwoorden zijn niet onschuldig

“Wat ben je lelijk, nu”

    Kun je je voorstellen dat iemand die woorden in je gezicht zegt? Zou jij ze ooit durven uitspreken? Tenzij ze horen bij een hartelijke giechel- en proestbui tussen beste vriendinnen, kunen ze moeilijk als onschadelijk beschouwd worden. Wat mij betreft, beledig je mensen gewoon niet op die manier, wie je ook denkt te zijn en wat je ook denkt te weten. Maar onlangs … Lees verder “Wat ben je lelijk, nu”

Dromen weven

    Sommige dagen zijn net iets magischer dan andere. We bezochten Marieke Van Coppenolle, een lieve vriendin, die een opendeurweekend hield als Crowdfundingsactie voor Robur. Robur-op-den-Eik is een project waartoe Marieke geroepen werd, een missie waarvan ze voelde dat ze ze moest volbrengen: een huisje bouwen dat nog het meeste wegheeft van een yurt (nomandentent), waar mensen kunnen komen herstellen van burn-out of ziekte, … Lees verder Dromen weven

De dochter van Demeter

Ze is gearriveerd. Eindelijk. Persephone, dochter van Demeter. Tijdens de maanden dat ze bij Hades in de onderwereld verblijft, kwijnt haar moeder Demeter weg van verdriet. Bomen verliezen hun bladeren, alles is kaal. Pas wanneer Persephone weer naar de bovenwereld komt om de helft van het jaar bij haar moeder te zijn, leeft Demeter weer op en gaat alles in de natuur aan het bloeien … Lees verder De dochter van Demeter

Spiegeltje, spiegeltje…

Ik hou van laagjes en weerspiegelingen in foto’s. Gelaagdheid helpt om weer te geven hoe ik de realiteit percipieer: een subtiel en complex web van allerhande verschillende aspecten van lichaam, geest en gevoelens, en hun interacties met onze omgeving. Een van de redenen waarom ik van weerspiegelingen hou, is dat ze zoveel lagen toevoegen aan een beeld. Maar vanuit een metaforisch of psychologisch standpunt zijn … Lees verder Spiegeltje, spiegeltje…