Pluisjes in een web

Mijn generatie is kwetsbaar, besef ik, nu meer dan ooit. Wij zijn de kinderen van de mei ’68-ers, opgevoed door ouders die het toppunt hebben meegemaakt van een samenleving die haar oude ketenen afgooide. The sky was the limit, en flower-power vrijheid-blijheid. Alles mocht, alles kon. Wij zijn opgevoed met de idee dat jongens niet beter zijn dan meisjes, en dat je alles mag of … Lees verder Pluisjes in een web

Leren kijken

“Hoe komt dat toch”, zucht mijn man aan de ontbijttafel, “dat zoveel mensen niet gewoon zien hoe mooi dit is? Ik zou niet zonder kunnen leven.” Met ‘dit’ bedoelt hij de wirwar van eikentakken die zich uitstrekt tot bijna tegen ons eetkamerraam op de eerste verdieping. In de zomer heeft ons huis iets weg van een boomhut, omsloten door groen aan alle kanten. En ik … Lees verder Leren kijken

Hoe hanteer je vrijheid?

Of ook wel: geen paraplu’s meer Hoe geef je structuur aan je leven als er nauwelijks nog vaste bakens zijn? Met andere woorden: hoe hanteer je vrijheid? Ik heb nog niet zo lang geleden ontslag genomen uit mijn vaste job. Een paar jaar geleden had ik me niet kunnen voorstellen dat ik zou kunnen leven met het soort onzekerheid dat ik nu dagelijks ervaar in … Lees verder Hoe hanteer je vrijheid?

De relativiteit van gewicht

Voor lezers die hier per Google heen surften en een blog verwachtten over ‘je lichaam is mooi zoals het is’, sorry! Dát soort gewicht bedoel ik niet. Volgers van deze blog weten sowieso dat ze dat soort stukjes hier niet zullen aantreffen. (Hoewel ik wél vind dat elk lichaam mooi is zoals het is, op voorwaarde dat de eigenaar ervan het liefdevol verzorgt en het … Lees verder De relativiteit van gewicht

De weg die voor ons ligt

Er is iets aan het veranderen.Of het een subtiele kalibratie is dan wel een aardverschuiving valt nog niet te zeggen. Persoonlijk mik ik op een kruising tussen de beide. Het is een beetje zoals wat ik deze dagen aan het doen ben: een nieuw programma gebruiken om foto’s te bewerken. Je kende de basiskneepjes al, maar met dit nieuwe speelgoed komen er opeens een heleboel … Lees verder De weg die voor ons ligt

ZAAILING #50 – Passages

We treffen elkaar op de trein in elk seizoen. Als je lang genoeg reist, weet je wie op welk moment zal opstappen. Er schuilt een bijzondere poëzie in hoe vreemden langzaam ontdooien tot gezichten die je eerst herkent, vervolgens ook toeknikt. Soms ontstaat er een gesprek, tussen onbekenden die verheugd zijn elkaar terug te vinden. Onze band wordt bepaald en beperkt door de tijdelijkheid van … Lees verder ZAAILING #50 – Passages

ZAAILING #49 – Onze dierbaarste geest

Zaailing voor Gedichtendag 2019 Onze dierbaarste geest Soms komen we spoken tussen de lagen van ons eigen leven. Want de tijd reist zelden in rechte lijn, als een strak spoor dat ons veilig vervoert van verleden naar toekomst. Gesteente plooit onder aanhoudendedruk, muren verzakken, pleister vergeelt. Herinneringen waaien door de kieren en tochtgaten weer naar binnen. Ergens klinkt een kinderstem, slaat een deur. Het licht … Lees verder ZAAILING #49 – Onze dierbaarste geest