Vanzelfsprekend een verschil maken

Ben jij je bewust van jouw invloed? schrijft Anuscka, de heerlijke blogster die ik al een aantal jaren volg. We lezen elkaars blogs en we ruilden ook al werk – zij is een van die bijzondere contacten die je kunt hebben in dit digitale tijdperk. Ik heb veel respect voor de manier waarop zij en haar man zo sober mogelijk en zelfbedruipend leven in een klein huis in Denemarken. Ik weet niet of ik het zou kunnen, zo fysiek, zo eenvoudig, zo bewust. En nu schreef ze dus een stukje over wat ze het rimpeleffect, noemt: alles wat je doet, zal iedereen en alles rond jou beïnvloeden.

(c) Inaya photography

Ben ik me bewust van de invloed die ik heb? Om eerlijk te zijn, nee. Voor geen meter. Doen wat ik doe, met hart en ziel, omdat het de kern en de bezieling van mijn leven uitmaakt, is waar het mij om gaat. Maar zonder bevestiging van buitenaf? Ik geef het toe: het is een van mijn taaiere uitdagingen.

Nood aan bevestiging is een nijdig hongertje: zolang het knaagt, geraak je nooit verzadigd. Maar we moeten leven met het feit dat we geen idee hebben van onze invloed. Je tong twee keer omdraaien voor je iets zegt, even stilstaan bij mogelijk kwalijke gevolgen van je daden, ja, dat soort invloed is misschien wel de moeite van het overdenken even waard, precies omdat je die niét wil hebben. Maar hoe kun je er zeker van zijn dat je een verschil ten goede gemaakt hebt? Het is een mentale doolhof waarin ik soms wel eens een eindje durf gaan dwalen.

(c) Inaya photography

Nochtans weet ik dat elke, élke kleine daad, elk woord, voor iemand een wereld van verschil kan maken. Ik herinner me de leerling die jaren nadat ze bij me in de klas zat naar me toe kwam en zei: ‘Wat u daar, toen, in die les gezegd hebt, ik ben het nooit meer vergeten.’ Ik moest haar vragen wat het precies was, want ik wist het helemaal niet meer. En zo gaat het meestal: we beseffen niet dat we een verschil maken. Maar we doen het wel, ook zonder het te weten.

Vaak ontstaan de krachtigste ervaringen precies op de momenten waarop we gewoon bezig zijn in het ‘nu’, met focus op wat we aan het doen zijn maar zonder bijbedoelingen. We zitten de kracht van het moment niet in de weg met onze eigen verlangens om indruk te maken, erkend of gezien te worden, ja, zelfs niet om een verschil ten goede te maken.

En soms komt er onverwacht toch een geschenk terug, een inzicht over wat iets betekend heeft, hoezeer iets een ander heeft geraakt, hoe wat voor jou vanzelfsprekend was voor een ander plots ramen en deuren wagenwijd openzette.

(c) Inaya photography

Ik kreeg deze week zo’n geschenk. Nadat ik verzeilde in een online discussie-op-het-randje-van-ruzie, iets wat mij zelden of nooit overkomt, nam ik contact op met de man op wiens post ik gereageerd had. Omdat de interactie mij echt niet lekker zat. Omdat het iemand was met wie ik in de toekomst misschien zou gaan samenwerken en op zo’n basis zag ik dat niet lukken.

Ik was eerlijk over mijn twijfels en verder deed ik wat ik altijd doe: Tolteeks communiceren (onberispelijk blijven in mijn woord, niets persoonlijk nemen, geweldloze communicatie, streven naar verbinding). Dit keer leerde ik dat wat voor mij een basishouding is, een ander kan raken in de ziel. De kwetsbaarheid en eerlijkheid die zich in de opeenvolgende reacties ontvouwden in ons gesprek, was niet alleen voor hem een openbaring maar net zo goed voor mij een groot geschenk.

Ik heb iets te doen. Het heeft te maken met mensen ontmoeten, van ziel tot ziel, en een verschil maken.

(c) Inaya photography

De hele zomer heb ik de dingen onderhuids voelen verschuiven. Tendensen in de wereld worden duidelijker, het klimaat wordt extremer, spanningen en dynamieken worden sterker, net als verlangens, angsten en struisvogelgedrag. Maar ook talenten en krachten die al een hele tijd sluimerden, wachtend op hun tijd om naar de oppervlakte te komen, worden nu tastbaarder.
Ik heb iets te doen.

Ben ik mij bewust van mijn invloed?
Na het heel bijzondere gesprek deze week begin ik er een idee van te krijgen.

(c) Inaya photography

2 gedachtes over “Vanzelfsprekend een verschil maken

  1. Ah Kirstin, wat heb je mijn vraag mooi en bijzonder opgepakt! Zoals alleen jij dat ook kunt ❤️ De bevestiging van buitenaf: het is prachtig als je die ooit krijgt (in positieve zin, maar wellicht óók in negatieve zin), we hebben het allemaal in meer of mindere mate nodig. ‘Vanzelfsprekend’ en ‘bewust’ zijn hier twee sleutelwoorden voor me. Een verschil maken zou voor iedereen vanzelfsprekend moeten zijn, en die vanzelfsprekendheid begint voor mij bij het bewust zijn van die kracht.
    En wat een mooi geschenk kreeg je! Een prachtig voorbeeld. Dankjewel voor dit ‘antwoord’. Mag ik dit linken (ik weet nog niet precies hoe en waar) in mijn blog?

    Geliked door 3 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s