Verbinden of barsten

(c) Inaya photography

De lente is in het land en de winterslaap is eindelijk afgelopen. Maar de crisis waarin we ons bevinden, is verre van afgelopen, en met het botten van het blad lijken ook de meningen en standpunten uit hun voegen te barsten. In omvang, in heftigheid, in onverzettelijkheid en in afstand die hen scheidt.

De polarisering was al problematisch aanwezig in onze samenleving voor de hele C*-miserie uitbrak. Maar het afgelopen jaar is er nog een heel ander wij-zij denken ontstaan, en het is ronduit toxisch.

De meningen over de ernst van het C*-beest, over vaccinaties, over de proportionaliteit van de maatregelen en de behoeften van individuele mensen, bevolkingsgroepen, maatschappelijke en economische facties, de zorgsector… zijn al het hele jaar van kaleidoscopische omvang. En niemand zal het graag horen, maar ze hebben allemaal op hun eigen manier een beetje (of meer dan een beetje) gelijk. Alleen krijg je al die kaleidoscopische visies niet samen in één beleid gepropt. Er worden keuzes gemaakt, die voor sommigen de juiste zijn, en die door anderen verketterd worden. Zo gaan die dingen.

En wie wil weten hoe ik erover denk, mag al mijn vorige blogs over het topic lezen. Die komen kort gezegd hierop neer: we voeren een achterhoedegevecht, en hoewel ik beide ‘kampen’ begrijp en tot op zekere hoogte kan volgen, vind ik ook dat ze allebei blind zijn en ongelijk hebben, omdat ze hun aandacht niet vestigen op de grotere, dieperliggende problemen die ons hier in de eerste plaats hebben laten terechtkomen.
We zitten met een keuken die onder water staat omdat de kranen openstaan en de afwasbak verstopt zit en we zijn aan het discussiëren over het feit of we met emmers moeten hozen dan wel het water gewoon moeten laten wegstromen. Natuurlijk moeten we de boel opruimen. Maar hoe we dat doen, is ondergeschikt aan het feit dat we de oorzaken moeten aanpakken. Maar daar zijn we niet mee bezig.

(c) Inaya photography

Soit. Dat is niet waarom ik nu, na een paar maanden van stilte en innerlijk opladen op een creatief betere plek dan het publieke discours, toch nog eens in mijn pen kruip met het C*-gedoe als thema. Ik heb eigenlijk maar één punt, het is kort. En het gaat een beetje klinken als een preek, maar dat kan me niet schelen. Dit is hoe ik het voel en ik heb geen energie voor omfloerste, voorzichtige formuleringen.

Ieder van ons mag uitspreken wat ons bezig houdt. Ook jij mag zeggen hoe jij je voelt, wat jij denkt, waar jij bang voor bent. Ik zou zelfs zeggen: het is heel goed als je dat doet. Maar alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft, probeer het te doen vanuit een plek van zachtheid en kwetsbaarheid. Vanuit je hart. Niet vanuit kwaadheid, niet vanuit veroordeling van de ander als slecht, stom, misleid of van kwade wil – hoe lastig je het ook hebt met zijn standpunt.
Probeer ondanks de enorme afstand tussen jouw overtuiging en die van hem nog altijd de menselijkheid te zien in de ander, ook in die beleidsmaker / kleuterjuf / achterneef / activist / winkelier / terrasjesganger waarmee je het helemaal niet eens bent. Hij heeft niet de bewuste bedoeling jou kwaad te berokkenen met zijn mening, net zo min als dat jouw bedoeling is naar hem toe.
Ja, misschien is hij blind of misleid. Misschien ben jij het ook. Misschien zijn we het allemaal wel.

We spiegelen onophoudelijk elkaars onzekerheden, koppigheden en kleine kanten. Dat de meningen steeds verder uiteen lopen en dat heel veel mensen steeds wanhopiger worden daarover, kunnen we misschien niet vermijden. Maar wat we wel kunnen vermijden, is dat we vijanden maken van elkaar.

(c) Inaya photography

Elke crisis bereikt een hoogtepunt waarop de zaken heel erg lelijk en heftig kunnen worden. Ik roep ons op, ieder van ons, om dat te vermijden. Stop met het ‘ze hebben het op ons gemunt / ze denken alleen maar aan zichzelf’-gezeik. Iedereens beslissingen en daden hebben effect op die van alle anderen, dat klopt. Maar het enige effect van de zoveelste tirade is dat je je nog eens wentelt in de modder van je eigen gelijk en er vervolgens mee naar anderen begint te smijten. Als je niks constructiefs of verbindends kunt bijdragen aan de conversatie, doe of zeg dan liever eventjes niets. Haal diep adem en ga na op wat voor manier jij je nuttig kunt maken zodat je er zelf energie van krijgt, zonder dat je anderen ermee beschadigt. En bovenal: wees mild.

Natuurlijk is mildheid vaak allesbehalve gemakkelijk op te brengen als je het gevoel hebt dat je al een jaar in een hoek gedrumd wordt en dat het alleen maar moeilijker wordt voor jou. Ik weet dat. Ik begrijp je gevoel en ik respecteer het. Maar mildheid is alles wat we hebben.

Laten we het alsjeblieft niet overboord gooien. Laten we in plaats daarvan elkaars warmte spiegelen, elkaars kwetsbaarheid, elkaars bezorgdheid over de toekomst. Laten we blijven streven naar verbinding, over alle verschillen heen.

8 gedachtes over “Verbinden of barsten

  1. JAAAAAAAA! ❤ Dat zeg ik ook voortdurend tegen iedereen, gisteren nog in een gesprek met mijn beste vriendin: zij laat zich vaccineren, ik niet. We hadden een prachtig verbindende uitwisseling daarover. In die zin is het misschien zelfs aangewezen om met elkaar in gesprek te gaan, zodat het open en respectvol uitwisselen 'normaal' wordt. Want dat is het ook. Iedereen vormt zijn mening en dus handelen in deze C**-tijden vanuit bezorgdheid, voor zichzelf, de ander, de samenleving, en ieder doet dat vanuit zijn wereld en leefsituatie. Laten we kijken naar wat ons verbindt, niet naar wat ons scheidt! 't Is een versleten uitspraak, maar ze geldt nog steeds… Want "Wat we wel kunnen vermijden, is dat we vijanden maken van elkaar." Op z'n minst! ❤

    Geliked door 1 persoon

  2. Wat is dit toch heerlijk om te lezen! In een wereld waar zelfs mijn vrienden over elkaar heen vallen en kampen in aan het nemen zijn zit ik een beetje verwildert in het midden toe te kijken en me af te vragen wat er aan de hand is…dan is het fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die de dingen meer in grijstinten ziet.

    Geliked door 1 persoon

    1. Dankjewel!
      Je bent zeker niet de enige die de wereld in grijstinten bekijkt. Gelukkig maar. Als mensen op hol slaan, uit pijn, angst of frustratie, vernauwt hun blikveld zich tot een heel smalle focus, en dat is eigenlijk een verlies voor iedereen. Voeg daar nog de manier aan toe waarop sommige boodschappen dan gegeven worden, en ik wil ergens schuilen… (wat ik ook doe).

      Ik deel niet vaak links van video’s en dergelijke hier op deze blog, maar in dit geval wil ik het wel doen. Lee Harris is een (spirituele) man wiens benadering ik apprecieer en hij heeft het precies over hetzelfde. Zijn tips om om te gaan met de groeiende polarisering zijn de moeite om te beluisteren.

      Hartelijke groet!

      Geliked door 2 people

  3. Wat mooi om ook hier Lee Harris ‘tegen te komen’! Bijzondere man, zachte man ook. ‘We spiegelen onophoudelijk elkaars onzekerheden’, schrijf je onder meer. Hoe waar is dit. Niemand weet uiteindelijk hoe alles precies in elkaar zit. We worstelen allen, en proberen allemaal tegelijk het hoofd boven water te houden en daarbij wordt door sommigen nietsontziend van ellebogen en knieën gebruik gemaakt. In plaats van elkaar op de kant te trekken. Dank voor je wijze woorden, wederom…

    Geliked door 1 persoon

    1. Lee Harris is voorlopig een van de enige spirituele stemmen die ik ken die zó helder en tegelijk subtiel spreekt dat hij ware dingen zegt zonder mensen in kampen te duwen en zo bij te dragen aan de polarisatie… Een vriendin maakte mij een jaar geleden attent op zijn filmpjes. Als je meer van dit soort wijze figuren kent, die hun integriteit bewaren temidden van de storm en zich niet laten verleiden tot uitspraken pro-dit of contra-dat: ik hoor het heel graag!

      Geliked door 1 persoon

      1. Ik mail je (het websiteadres van een lieve vriendin van me, met wie ik je sowieso al graag in contact had willen brengen – deze vraag van je is voor mij een bevestiging dat ik jullie met elkaar mag verbinden)

        Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s