De rivier

Prelente_134 ed klein
(c) KV

 

Ik zit op de rivier. Hij is breed en krachtig, en zijn wijde stroom neemt me mee naar een plek die aanvoelt als de zee, een monding die me roept met de kracht van thuiskomen.

Ik weet dat mijn innerlijk kompas het juist heeft, ook al is er geen echte manier om mijn bootje te sturen. Al wat ik kan doen, is vertrouwen op de stroom, en de redenen die die heeft om me eerst naar hier, dan weer naar daar te voeren. Een buitenbocht. Een zandbank. Een reeks stroomversnellingen. Ik heb ze maar te aanvaarden, en te overleven.
Mijn vertrouwen in de rivier is immens. Dit is hoe het voelt om op je levensweg te zitten. Elke plotse verandering in de stroming brengt een nieuw inzicht, elk moment van vastzitten in de modder onderwijst doorzettingsvermogen – of aanvaarding.

 

Prelente_137 ed klein
(c) KV

 

Ik heb de laatste tijd een aantal stroomversnellingen gekend. Daar schrijf ik heel binnenkort over. Maar op dit moment is er even een aarzeling in de flow, een moment van besluitloosheid, een noodgedwongen pauze. Ik probeer het te ervaren als een kans om op adem te komen. Dat lukt niet altijd. Want mijn kleine bootje heeft de grotere kracht van de moederstroom geproefd en wil voort, voort, voort…

Ik glimlach om mezelf, geef een vriendschappelijk klopje op de rand van mijn bootje, en houd mijn ogen op de horizon.
Hoogwater komt eraan. Voor ik het weet, ben ik weer op weg.

 

 

Prelente_136 ed klein.jpg
(c) KV
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s