De stem van de trom

Op de open plek

Maja tuin_055 ed
(c) KV

Je loopt in een bos. Je probeert erachter te komen waar je bent, maar dat wil niet bijster goed lukken. Je bent al een paar keer gestruikeld in de schemering onder de boomkruinen. Dus volg je wat enigszins lijkt op een pad, zelfs al moet je daarbij soms over rotsblokken klauteren of nu en dan een beek zien over te steken.

Tot je plots op een open plek stoot.
Helder zonlicht, schitterend groen en een onmiddellijk gevoel van herkenning. Je weet waar je bent. Dit is jouw plek, en dit was van in het begin jouw bos.

Op de achtergrond, resonerend tussen de bomen, hoor je de trommels.

Maja tuin_031 ed

Een tijd geleden was ik rusteloos en voelde ik de nood om in een hogere versnelling te schakelen. Geduldig het spoor van broodkruimels volgen en mijn innerlijke paarden de vrije teugel geven om op hun eigen tempo te draven was al wat ik kon doen.

Nu ben ik op de open plek gestoten. En ik kan de trommels horen resoneren op de achtergrond.

Ik heb altijd iets gehad met trommels. Niet in de zin dat ik deug als percussionist, jammer genoeg. Maar een sterk, pulserend ritme kruipt heel diep bij me binnen, en maakt daar iets wakker wat lag te wachten, als een kundalini draak die verwachtingsvol zijn kop opricht.

Het is nog te vroeg om veel te vertellen over wat er in de loop van de laatste paar dagen allemaal gebeurd is. Ik ben nog volop bezig het te verwerken. Ik schrijf er wel over. Ik zing.

En het zou best kunnen dat ik me een trom aanschaf.

Maja tuin_052 ed cut
(c) KV
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s