Een labyrint van bloemen

d096935932256be98d29f6ec5a4c15f4
Man in the maze: Indiaans weefpatroon

Ik hou van labyrinten: meditatieve wandelpatronen waarbij je jezelf mee naar binnen neemt, tot in de kern, en vervolgens langs dezelfde weg, maar omgekeerd, weer naar buiten. Je vindt ze op alle continenten, en het pad is als het leven: onverwacht grillig, soms heel dicht langs de kern, dan weer in verre, brede buitenbochten.

Toen we stopten bij een biologische B&B waar vijf minuten (!) eerder een kamer vrij bleek te zijn gekomen, wisten we meteen dat het goed zat. Een heerlijk terras, een tuin met veel bomen, gerieflijke slaapplaatsen, table d’hôtes (eindelijk vegetarisch!) en… een labyrint in de tuin, aangelegd door de heer des huizes die meditatieve wandelingen begeleidt in de natuur.

Het was onze mooiste, meest onverwachte stop van de reis.

We genoten van de tuin na de hitte en het vele rondrijden. We aten en dronken, schreven en lazen, en schoven ’s avonds met onze gastheer en gastvrouw, hun familie, vrienden en gasten aan voor een supergezellige, meertalige maaltijd.
’s Ochtends, in alle vroegte, ben ik het labyrint gaan lopen. De ervaring verschilde heel erg van die van mijn favoriete plek om dat te doen (Chartres). Maar dat gaf niet, in tegendeel. Elk pad heeft zijn eigenheid en zijn charmes.

Bij een kopje koffie, stil op het terras voor het ontbijt, schreef ik er een stukje over.

Italië 4_085
(c) KV

Stil ligt het op een helling te wachten tot iemand zijn windingen wil lopen
over droog, prikkerig gras.
Bloemen verwelkomen je langs het kronkelende pad
Afgemaaid maar telkens koppig terugkerend als een herinnering
Aan het feit dat sommige dingen in het leven te kostbaar zijn om te vertrappelen.

De wereld is erg aanwezig terwijl ik dit labyrint loop,
met de wind, de stekelige grassprieten, het geluid van een bosmaaier veraf
en de geluiden van mensen die wakker worden in het huis.
Maar dat is goed – niet elke meditatie hoeft
een diepe, buitenwereldlijke ervaring te zijn.
De wereld is welkom om deze wandeling samen met mij te maken.

Een labyrint lopen dat op een helling ligt, betekent dat je soms omhoog moet
en dat de dingen onvermijdelijk moeilijker zijn, dan weer
moet je opletten dat je niet struikelt omdat het
plots veel vlotter, want naar beneden, gaat.

En de bomen slaan je groeiend gade.

Italië 4_082
(c) KV – Tuinlabyrint van Casale le Crete
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s