Ca c’est la vie

Ze willen de wereld in, de zaailingen, als gretige, ongeduldige kinderen.

We geven gehoor aan wat ze ons toefluisteren, en we leiden ze, liefdevol, op het ritme van licht en duister.

Want leven is een onophoudelijke oefening in omarmen wat afgeworpen werd.


ZAAILING #2

Ca c’est la vie

cest la vie.jpg
(c) Jurgen Walschot

Wat ervoor komt

De stilte die we nauwelijks verdragen
een chanson op het foute moment

Dankbaar zijn
terwijl de ander huilt in je armen

Verlangen naar het luchtruim
jezelf daarboven weten
en vliegen alsof je nooit meer hoeft te landen

Omarmen wat afgeworpen werd
bij gebrek aan beter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s