De juiste maat

Licht rook thee_063.JPG

Ik drink graag thee.
De bewijzen zitten in mijn kast, ik heb een theecollectie om u tegen te zeggen. Twee grote bamboe dozen vol. Eén doos voor blikken losse thee, één voor verpakkingen met zakjes. En dan zitten er nog wat restjes, cadeautjes, moeilijk weg te puzzelen variaties achter die twee grote bamboe dozen.
Véél thee, dus.

Nochtans betrapte ik mezelf er nog niet zo lang geleden op dat ik amper nog thee dronk. Koffie, dat wel. Het is ook een heerlijk ritueel, ’s morgens een pot verse koffie zetten en de rest van de ochtend kopje per kopje genieten. Maar ik voelde me schuldig. Waarom ging koffie plots zoveel makkelijker, en bleef de thee in de kast staan tot bezoek er naar vroeg?

Het duurde even om te begrijpen wat er speelde. Ik had een oude theepot vervangen door een andere.
Een mooi porseleinen exemplaar, daar niet van. Maar het was wel een erg grote pot. Ideaal voor bezoek. Maar veel te groot voor mij alleen. Ik zette thee, en ik kreeg hem amper half op. Een half gevulde theepot zet geen lekkere thee, die voelt zich leeg. Een volle pot die niet snel leeg raakt, moet je warm houden, en van twee uur op een theelichtje wordt thee echt niet beter, hoe lief de naam van dat kaarsje ook is.
Gevolg: ettelijke halve potten lauw, te sterk brouwsel, en een groeiende tegenzin.
Eindresultaat: nauwelijks nog thee.

Dit ging om de juiste maat van de dingen, begreep ik na een hele tijd. Ik had een kleinere theepot nodig, eentje die ik met plezier zou vullen en helemaal alleen zou kunnen leegdrinken op een ochtend of een middag. De grote mocht blijven, voor bezoek, maar als ik zelf weer iets wilde hebben aan mijn theeritueel, moest ik maken dat mijn werktuigen strookten met mijn behoeften.

Eigenlijk is dat logisch. Je gaat de paardenbloemen in je borders niet te lijf met de bosmaaier, net zo min als je je gazon kort met een grasschaar. Dingen in het leven hebben baat bij de juiste maat. Wat dat dan, al naar gelang de situatie, ook moge zijn.

Sinds een paar weken drink ik weer thee, elke dag dat ik thuis ben. Ik zet mezelf een heerlijk potje. Ik geniet van het ritueel. Ik schenk kopje per kopje, tot de pot leeg is. De thee blijft lang genoeg warm, want zo’n gietijzeren theepot als ik wilde, is net een kacheltje.

En als hij leeg is, denk ik soms: misschien zet ik er vanmiddag nog eentje.

Licht rook thee_070.JPG

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s