Het is genoeg

We koesteren een diepe misvatting over licht en duister.

10155495_10206238524829427_8418597656286969234_n

We mogen niet toegeven aan de angst, wordt er gezegd.
Dat klopt.
We moeten niet zo overdadig staan zwaaien met woorden als ‘samenhorigheid’, ‘verbondenheid’ en ‘liefde’, wordt er gezegd.
Dat klopt een beetje wel en ook weer heel veel niet.

Waar het om gaat, is dat angst gevoeld en benoemd moet kunnen worden. Hij is er, en hij heeft een naam en een gezicht nodig. We moeten hem herkennen en erkennen. Erkenning is belangrijk. Maar eens erkend mogen we hem niet achter het stuur laten. Hij is een slechte raadsman en een barslechte chauffeur. Met angst aan het stuur rijden we recht ons ongeluk in.

Woorden als ‘samenhorigheid’, ‘verbondenheid’ en ‘liefde’ zijn hol als we ze gebruiken als slogans om te doen alsof we niet bang zijn. Daarin hebben de critici dus wel een beetje gelijk. Bovendien maakt doen alsof de dingen vaak juist erger.

 

Maar daden van echte verbondenheid, van contact met de ander over al ons anders-zijn heen, zijn het enige wat we kunnen doen om werkelijk iets te veranderen. Noem dat maar liefde, hoe klef dat ook klinkt.

Hand in hand staan met de Turkse mama op het schoolplein tijdens de minuut stilte en oprecht naar elkaar lachen, bijvoorbeeld. Weten dat de dingen die ons scheiden zoiets belachelijk oppervlakkigs zijn als taal, eetgewoonten en een aantal sociale ideeën. Er is zoveel meer wat ons verbindt. Onze liefde voor onze kinderen. Onze hoop en onze angst. Ons verlangen om in vrede te leven. Ons mens-zijn.

Zo eenvoudig kan het zijn. Dan groeien hoop en verbondenheid als een realiteit tussen mensen. Als een licht.

 

Wij mensen koesteren een diepe misvatting over licht en duister. We denken dat het licht het duister moet overwinnen zodat het voor altijd verdwijnt, en dat alles dan voorgoed opgelost is. Dat is een sprookje, een hemelse fantasie.
In het dagelijks leven van mensen bestaat de overwinning van het licht er helemaal niet in dat het er ooit in slaagt het duister te verslaan. Dat is een illusie. Het duister zal er altijd zijn.

De overwinning van het licht bestaat erin dat het op een gegeven moment in staat is om er te zijn.
Er hoeven geen gevechten gevoerd te worden. Er zijn is genoeg. Want waar licht is, kan het niet donker blijven.

Een uur. Een minuut. Een oogopslag.
Het is genoeg.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s