Dageraad

Gorges & Causses 230 ed crop23

Het gevoel is bekend: door een fotoboek bladeren en de indruk krijgen dat je niet zozeer naar een vorig stukje van je leven kijkt, maar naar een heel ander leven. Je weet wie die mensen op de foto zijn, je kent alle verhalen nog die er omheen hangen, maar je moet je best doen en zeer bewust inzoomen, terugspoelen als het ware, om je er nog mee te kunnen identificeren.
Geen idee waar de grensovergang lag naar het land Nu, waar je momenteel leeft en waar het zo verschillend aanvoelt van het rijk Toen, of wanneer je die precies overgestoken bent. Maar je bent nu hier, dat is duidelijk. En je bent niet meer daar.

Soms weet je het wel. Een nieuwe fase breekt aan, zeg je. De geboorte van een kind, de dood van een ouder, veranderen van job, verhuizen, afstuderen: het zijn duidelijk gemarkeerde grenspalen langs de weg.
Maar de verandering hoeft niet altijd zo concreet of fysiek ingrijpend te zijn. Soms voel je dat het in de lucht hangt, dat er dingen kantelen, dat er zachtjes iets verschuift. Zoals de ochtendschemering op zeker moment dag wordt en daarmee een heel andere toestand om je in te bewegen.

Er is veel verschoven in mij, rond mij, door mij, de laatste maanden. Zachtjes maar heel duidelijk. Er is meer ademruimte gekomen, een bredere en tegelijk scherpere focus. Meer durf om naar voren te komen uit schaduwrijke hoekjes waar het goed toeven was maar wel nogal… schaduwrijk.

Ik sta op de rand van het plateau, en ik voel de warmte van de zon.
Ik spreid mijn vleugels.

Advertenties

2 reacties op ‘Dageraad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s